ما آدمها قوانین دنیا را تحریف کرده ایم, شاید هم اینقدر بیخیال آن هستیم که دیگر انگار وجود ندارد .

مگر نباید به عیادت آدم مریض احوال رفت !؟

پس چرا فقط زمانی که تصادف یا جراحت بدنی بوجود می آید همه خبردار می شوند و روانه ی خانه های یکدگر !؟

آنکس که در این دنیا و در کنار دیگران دچار بیماری روحی شده و افسرده شده, پس آن چه !؟ بیمار نیست !؟ عیادت نمی خواهد !؟

کمک نمی خواهد !؟ نیازمند یاری نیست !؟ بخدا که این جزعی از قوانین عالم است که باید به یاری انسان غمدیده و بیمار شتافت,

پس چرا آنان که تنها به کنجی نشسته اند به حال خود رها شده اند ؟

موسسه ای نیست که بگوید ما به شما همزبان معرفی می کنیم تا لااقل فقط گوش شنوایی باشد !!!

عجب دنیاییست !! فقیر و غنی نیازمند آنند !